XFLOOR - Γ. Χρυσοβιτσιώτης Α.Ε.
XFLOOR - Γ. Χρυσοβιτσιώτης Α.Ε.

ΠΟΤΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΑΠΕΔΑ ΑΝΤΙΣΤΑΤΙΚΑ

Αντιστατική συμπεριφορά των δαπέδων


Ηλεκτροστατικά φορτία δημιουργούνται όταν μονωτικά υλικά τρίβονται το ένα με το άλλο. Αυτό συμβαίνει διότι ηλεκτρόνια μετακομίζουν από τη μία επιφάνεια στην άλλη και λόγω της χαμηλής αγωγιμότητας δεν "προλαβαίνουν"να επιστρέψουν πίσω.
Τα υλικά τριβής παίζουν τον κυριότερο ρόλο, όσον αφορά την ένταση του ηλεκτροστατικού φορτίου.
Συνθετικές και δερμάτινες σόλες, για παράδειγμα πάνω σε μαλλί ή polyamide οδηγούν σε υψηλά φορτία, ενώ μικρά φορτία δημιουργούνται από λαστιχένιες σόλες. Τα υλικά από polypropylene γενικά δημιουργούν μικρά φορτία.
Στα εύκαμπτα δάπεδα γενικά μπορούμε να πούμε ότι το PVC (αν δεν έχει ειδική σύνθεση) δεν είναι αντιστατικό, ενώ το linoleum είναι.
Ρόλο παίζει και η υγρασία της ατμόσφαιρας, αφού όσο χαμηλότερη είναι τόσο αυξάνεται το δημιουργούμενο ηλεκτροστατικό φορτίο. Έτσι σε χώρους με air-condition, οπότε ξεραίνεται η ατμόσφαιρα, παρατηρείται εντονότερο το φαινόμενο της ύπαρξης ηλεκτροστατικών φορτίων.

Αποτέλεσμα και απαιτήσεις


Το φορτίο από τις σόλες και τα ρούχα μεταφέρεται στον άνθρωπο που τα φοράει. Η αποφόρτιση γίνεται μόλις ακουμπήσει ένα αγώγιμο αντικείμενο. Αν το φορτίο είναι μικρό η αποφόρτιση περνά απαρατήρητη. Αλλιώς γίνεται εκκένωση που προκαλεί δυσφορία.
Το ηλεκτρικό τόξο που προκαλείται μπορεί να φθάσει μέχρι και 15kV που δεν αποτελεί κανένα κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Έτσι σε κανονικούς χώρους που ζούμε και εργαζόμαστε δεν χρειάζεται κανενός είδους προφύλαξη. Πάντως το όριο της εκκένωσης για να μη προκαλεί δυσφορία, θεωρούνται τα 3kV.
Συχνά παρατηρείται το φαινόμενο σε χώρους γραφείων χωρίς να δικαιολογείται από την επίστρωση του δαπέδου (μοκέτα ή πλαστικό). Δύο είναι οι πιθανές αιτίες.
1) Φορτία που έχουν δημιουργηθεί από άλλη αιτία και όχι το δάπεδο, αλλά δεν μπορούν να εκφορτισθούν λόγω παπουτσιών με μόνωση (λαστιχένιες σόλες).
2) Ο άνθρωπος φορτίζεται από την καρέκλα που κάθεται αν τα περιστρεφόμενα ροδάκια της δεν είναι αγώγιμα, ώστε να γίνεται εκφόρτιση ομαλά.
Οι ηλεκτρονικές συσκευές (π.χ. computer) που χρησιμοποιούνται, ανάλογα με τις κατασκευαστικές τους λεπτομέρειες, ίσως έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία από την ανθρώπινη. Οι κατασκευαστές τότε ζητούν μέγιστο μέγεθος φορτίσεως καθώς και ελάχιστες τιμές σχετικής υγρασίας.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται σε χώρους όπου χρησιμοποιούνται εκρηκτικές ή εύκολα αναφλέξιμες ουσίες (χειρουργεία, εργαστήρια, αποθηκευτικοί χώροι πυρομαχικών ή πυροτεχνημάτων, σταθμοί παραγωγής γκαζιού).

Ορισμοί ηλεκτροστατικών ιδιοτήτων δαπέδων


Το μέγεθος που χαρακτηρίζει τις ηλεκτροστατικές ιδιότητες ενός δαπέδου είναι η αντίσταση, μετριέται δε σε Οhm. Αυτή ανάλογα με το πως γίνεται η μέτρηση διακρίνεται σε:

Επιφανειακή αντίσταση Rot (DIN 54 345)
H αντίσταση ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόδια στην πάνω επιφάνεια μοκέτας.

Κατακόρυφη αντίσταση Rdt (DIN 54 345)
Η αντίσταση ανάμεσα στην πάνω και την κάτω επιφάνεια, μη τοποθετημένης μοκέτας.

Αντίσταση διαρροής Ra (DIN 51 953)

Η αντίσταση ανάμεσα στην πάνω και την κάτω επιφάνεια, μη τοποθετημένου εύκαμπτου δαπέδου (πλαστικού, καουτσούκ, linoleum).

Αντίσταση γειώσεως Re (DIN 51 953) και Ret (DIN 54 345)
H αντίσταση διαρροής ανάμεσα στην πάνω επιφάνεια και της Γης ενός εύκαμπτου δαπέδου (Re) ή μιας μοκέτας (Ret) (μη τοποθετημένων).

Τοπική αντίσταση μονώσεως Rst (VDE 0100)
Η αντίσταση ανάμεσα στην πάνω επιφάνεια ενός τοποθετημένου δαπέδου και τη Γη.

Σύμφωνα με τα παραπάνω τα δάπεδα μπορούν να χωριστούν στις εξής κατηγορίες:

Αγώγιμα = δάπεδα με αντίσταση γειώσεως Re<108 Ohm
Τα αγώγιμα δάπεδα κατάλληλα τοποθετημένα (με πλέγμα χαλκού και γείωση), διώχνουν όποιο ηλεκτροστατικό φορτίο δημιουργηθεί. Χρησιμοποιούνται σε χώρους με πολύ υψηλές προδιαγραφές ασφάλειας και ευαισθησίας ηλεκτρονικών μηχανημάτων.

Hμιαγώγιμα = μόνο για μοκέτες με κατακόρυφη αντίσταση Rdt<109 Ohm

Αντιστατικά (σε μοκέτες) κατά RAL Agt 2T, αν εξεταζόμενες κατά DIN 54 345 δεν ξεπεράσουν το κρίσιμο φορτίο των 2 kV.
Αντιστατικά (σε πλαστικά δάπεδα) κατά RAL Agt 8BBεωςΒF, αν εξεταζόμενα κατά DIN 54 345 δεν ξεπεράσουν τα 1.5 kV.

Μονωτικά = δάπεδα με τοπική αντίσταση μονώσεως Rst>5 X 104 Ohm

Μονωτικά δάπεδα δεν απαιτούνται παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όπως μπροστά σε ηλεκτρικούς πίνακες, σε σημεία συναρμολογήσεως ηλεκτρονικών συσκευών, σε εργαστήρια φυσικής και γενικά όπου χρειάζεται προστασία από κατά λάθος επαφή με υψηλή ηλεκτρική τάση.

Γίνεται κατανοητό ότι η ηλεκτροστατική συμπεριφορά των δαπέδων είναι ένα όχι απόλυτα ξεκαθαρισμένο θέμα. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι εξετάσεως ανάλογα με το ποιος κάνει τη μέτρηση ή το ποιος ζητάει την πιστοποίηση. Δύο ακόμα μετρήσεις που συχνά εμφανίζονται στις προδιαγραφές των προϊόντων είναι οι παρακάτω.

Κατακόρυφη αντίσταση κατά NFPA 56
Μετριέται η αντίσταση διαρροής ανάμεσα στο τοποθετημένο δάπεδο και τη Γη καθώς επίσης και ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόδια που απέχουν μεταξύ τους 90cm (επιφανειακή αντίσταση). Τα ηλεκτρόδια έχουν επιφάνεια 32cm2 και η ηλεκτρική τάση που χρησιμοποιείται είναι 500V.

Tεστ βαδίσεως (DIN 54345 T,2)
Μετριέται η τάση U (σε kV) με την οποία φορτίζεται άνθρωπος περπατώντας σε δάπεδο φορώντας για μεν μοκέτα λαστιχένιες σόλες, για δε άλλα εύκαμπτα δάπεδα σόλες από PVC.
Ταυτόχρονα μετριέται ο χρόνος (σε sec) που το ηλεκτρικό φορτίο πέφτει στο μισό, αν μετά τη βάδιση ο άνθρωπος που κάνει τη δοκιμή, παραμείνει ακίνητος.
Έτσι φαίνεται κατά πόσο το δάπεδο επιτρέπει την ομαλή εκφόρτιση των δημιουργούμενων ηλεκτροστατικών φορτίων, που ίσως προέρχονται και από άλλες πηγές.

Επιστροφή πάνω...