XFLOOR - Γ. Χρυσοβιτσιώτης Α.Ε.
XFLOOR - Γ. Χρυσοβιτσιώτης Α.Ε.

ΠΩΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΔΑΠΕΔΑ ΩΣ ΑΚΑΥΣΤΑ

Ο λόγος που πρέπει τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή και διακόσμηση ενός χώρου, να είναι βραδύκαυστα είναι βέβαια η προστασία και των χώρων αλλά ακόμη περισσότερο όσων διαμένουν σε αυτούς.
Έτσι, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται υλικά εύφλεκτα σε όποιο χώρο έχει δύσκολη έξοδο διαφυγής (πλοία, κτίρια γραφείων με πολλούς ορόφους) ή συγκεντρώνονται πολλά άτομα (κινηματογράφοι, κέντρα διασκεδάσεως, ξενοδοχεία).

Ο ισχύων από το 2004 και μετά κανονισμός είναι Πανευρωπαϊκός (European Norm) και χρησιμοποιεί την εξής σήμανση:
Ένα πρώτο γράμμα χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του υλικού στη φωτιά, με το Α να αναφέρεται σε τελείως αδρανή οικοδομικά υλικά, το Β να είναι το άριστα για πλαστικά δάπεδα, μοκέτες κ.λ.π., ενώ το C είναι το αποδεκτό για να χαρακτηρισθεί το υλικό βραδύκαυστο. D, E, F συμβολίζουν υλικά με αύξουσα σειρά αναφλεξιμότητας. Το πρώτο αυτό γράμμα συνοδεύεται από το δείκτη fl που σημαίνει flame (φλόγα).
Ακολουθεί η διάκριση για εκπομπή καπνού και πιθανώς επικίνδυνων αναθυμιάσεων κατά την καύση με το γράμμα s από smoke (καπνός) ακολουθούμενο από ένα αριθμό. Το 1 είναι το καλλίτερο ενώ 2 δείχνει την πιθανή ακαταλληλότητα του υλικού.

Έτσι το τυπικά σωστό για τα δάπεδα ώστε να εκπληρώνει τις απαιτήσεις ακουστότητας είναι:
Cfl-s1, ενώ το Bfl-s1 είναι πολύ πάνω από το ικανοποιητικό.

Μιας και υπάρχουν ακόμη δείγματα ή προδιαγραφές με τους παλαιότερους κανονισμούς, εξηγούμε και αυτούς αναφέροντας ότι το αντίστοιχο του Β1 είναι σήμερα το Cfl-s1.

DIN 4102
Η συμπεριφορά στη φωτιά κρίνεται με διαφορετικό τρόπο ανάλογα αν μιλάμε για στοιχεία μιας οικοδομής (τοίχοι, κολώνες, σκάλες, δοκάρια κλπ), ή αν μιλάμε για υλικά επενδύσεως όπως χρώματα, ταπετσαρίες, πλαστικά δάπεδα, μοκέτες, laminate κλπ.
Οι προδιαγραφές ακαυστότητας (ή συμπεριφοράς στη φωτιά) είναι κοινές για όλα τα είδη επενδύσεως.
Σύμφωνα με τους Γερμανικούς κανονισμούς DIN οι κατηγορίες τους είναι οι εξής:

Β1 όχι εύκολα αναφλέξιμα (χαμηλή διάδοση φωτιάς)
Β2 κανονικά αναφλέξιμα (φυσιολογική συμπεριφορά στη φωτιά)
Β3 εύκολα αναφλέξιμα

Καταλαβαίνει βέβαια κανείς ότι όλα τα είδη από πλαστικό, PVC, μαλλί, linoleum, καουτσούκ, μοκέτα κλπ, καίγονται. Αυτό που προδιαγράφεται είναι ο βαθμός δυσκολίας.
Τα τέστ γίνονται κυρίως από το Institut fur Bautechnik στο Bερολίνο όπου τα δείγματα καίγονται με απόλυτα καθορισμένο τρόπο, μέγεθος, ένταση φωτιάς, χρόνο κλπ.
Χονδρικά λέμε εδώ ότι πρέπει για να χαρακτηρισθεί Β1 ένα υλικό, να σταματήσει να καίγεται όταν το απομακρύνουμε από την πηγή της φωτιάς.
Οι οργανισμοί που δίνουν τα πιστοποιητικά έχουν δικαίωμα (και το κάνουν) να παίρνουν δείγματα για επανέλεγχο, απροειδοποίητα από τυχαίες παραγωγές.
Σημειώστε εδώ ότι σε ένα δάπεδο που πιστοποιείται Β1, δεν ισχύει η πιστοποίηση για κατακόρυφη τοποθέτηση (τοίχους, σκάλες).

DIN 51960 - 51961 - 66081
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι ελέγχου της συμπεριφοράς στη φωτιά.
Τα πλαστικά δάπεδα ελέγχονται κατά DIN 51960&51961 πόσο επηρεάζονται από τοπικό κάψιμο, όπως από ένα αναμμένο τσιγάρο.
Οι μοκέτες ελέγχονται κατά DIN 66081 σύμφωνα με τα τεστ του DIN 54332 και οι κατηγορίες είναι:

Τ-a Το δείγμα σταματάει να καίγεται 5sec από την απομάκρυνση της φλόγας.
Τ-b Το δείγμα δεν έχει καεί ολοκληρωτικά μέσα σε 25sec.
T-c To δείγμα έχει καεί τελείως μέσα σε 10sec.

Γενικά οι επαγγελματικές μοκέτες είναι όλες Τ-a. Οι ακρυλικές και πολυεστερικές μοκέτες είναι γενικά Τ-b. Καμία μοκέτα xfloor δεν ανήκει στις κατηγορίες T-b ή Τ-c.
Εκτός από τις Γερμανικές κατηγορίες όπως αναφέρονται παραπάνω, και άλλες χώρες έχουν δικούς τους αντίστοιχους κανονισμούς (όχι πάντως της ίδιας αυστηρότητας).
Το αντίστοιχο της κατηγορίας Β1 σε άλλες χώρες είναι:
Γαλλία Μ3
Βέλγιο Α3
Ολλανδία Τ1

Επιστροφή πάνω...